دل شکسته من نیز چون خدا تنهاست!

چه نـكوتر آنكه مرغي، ز قفــــــس پريده باشد

پــــر و بـــال ما بريدند و در قفــــــس گشودند

چه رها، چه بسته، مـرغي كه پرش بريده باشد

من از آن يـــــــكي گزيدم، كه بجـز يـــكي نديدم

كه ميــــان جمله خوبــــان به صفت گزيده باشد

عجب از حبيـــــبم آيـــــــــد كه ملــول مي نمايد

نكـــــند كه از رقيبـــــــان سخني شنيــــده باشد

اگر از كســـــي رسيـــده است به مــا بدي بماند

به كسي مـــــــباد از ما كه بــــــدي رسيده باشد

                                                     ‹ صادق سرمد›