تقديم به مولا
مي خواستم يك شعر ديگر بنويسم، اما هرچه فكر كردم ديدم اين يكي بهتر است.
اميدوارم شما هم خوشتان بيايد:
دستـــم به دامانت در اين آغاز فصل سرد
آخر سكوت تو غـــــزل را مي كُشد، برگرد
آوار غــــم بر شـانه هاي عشـــــق را بنگر
شعري بخوان، آرامشي پيــدا كند اين درد
پـــرواز هم تا انتـها، تا عشق ممكن نيست
بي تـــــــو تمـام آسمانها مي كنندم طــرد
دنبال چشمــــانت كجا بايـد كبــــــوتر شد؟
اي كـاش دل يك آســـــمان آيينه مي آورد
ديگر براي انتـظارت گريــــــه مرهم نيست
آقا! بگو! اين بغض سنگين را چه بايد كرد؟
‹محبوبه بزم آرا›
+ نوشته شده در چهارشنبه سوم اسفند 1384ساعت 8:49 بعد از ظهر توسط یلدا
|
